Direct naar inhoud

Hoe laat je je volwassen wordende kind steeds meer los?

“Volwassen worden gebeurt niet in één keer. Het is een fase waarin jongeren steeds meer zelf gaan doen, maar vaak ook nog steun nodig hebben.”

In het kort

Jongvolwassenen willen steeds meer zelf bepalen. Tegelijk hebben ze vaak nog steun nodig bij grote keuzes, geldzaken, wonen of emoties. Het helpt als je als ouder:

  • ruimte geven om te oefenen
  • fouten niet meteen oplossen
  • interesse blijven tonen
  • grenzen stellen zonder alles te controleren

Zo kom je ermee in aanraking

Ooit hield je kind jouw hand vast bij elke stap. Nu kiest het misschien zelf een studie. Of een baan. Of een appartement met drie huisgenoten en opvallend weinig bestek.

Misschien herken je dit:

  • je kind vertelt minder dan vroeger
  • advies wordt niet altijd gevraagd
  • gesprekken worden pittiger
  • je kind wil zelfstandigheid, maar vergeet ondertussen de zorgverzekering te regelen
  • je twijfelt wanneer je moet helpen en wanneer niet

Volwassen worden is een groeifase. De jaren tussen ongeveer 18 en 25 voelen voor veel gezinnen als een tussenfase. Jongeren zijn juridisch volwassen, maar ontwikkelen zich nog volop.

Ook de hersenen groeien nog door. Vooral plannen, vooruitdenken en emoties reguleren blijven zich ontwikkelen. Dus ja: je kind kan zelfstandig een huurcontract tekenen én vergeten de zorgverzekering te betalen. Soms zelfs op dezelfde dag.

Wat zegt de expert?

Volgens Shawn hoort experimenteren bij volwassen worden: “Experimenteren is een belangrijk onderdeel van zelfstandig en volwassen worden. Verbieden helpt niet, het maakt de drang om dingen te proberen vaak alleen maar groter.”

Jongvolwassenen zijn bezig met grote vragen: wie ben ik?, wat vind ik belangrijk?, hoe wil ik leven?, waar ben ik goed in?. Daarbij kijken ze steeds vaker naar vrienden, partners en andere volwassenen buiten het gezin. Opvattingen kunnen daardoor veranderen. Soms botst dat met thuis.

Toch betekent afstand nemen niet automatisch dat de band slechter wordt. “Veel jongvolwassenen geven juist aan dat de relatie met hun ouders beter wordt”, zegt Shawn. “Meer gelijkwaardig.”

Shawn ziet in zijn werk ook dat sommige ouders hun kind uit liefde blijven beschermen tegen alles wat moeilijk of spannend is. Alleen kan dat zelfstandigheid juist in de weg zitten. “Je kunt een jongere niet voor eeuwig afschermen van het volwassen leven. Hoe langer je alles blijft overnemen, hoe harder de klap uiteindelijk kan zijn.”

"Hoe langer je alles blijft overnemen, hoe harder de klap uiteindelijk kan zijn.”

Shawn Jürsche

Wat je als ouder kan doen

Geef ruimte om te oefenen
Zelfstandig worden leer je niet uit een boekje. Het betekent:

  • zelf afspraken maken
  • fouten maken
  • vergeten
  • opnieuw proberen

Hoe lastig dat soms ook is om aan te zien

Blijf geïnteresseerd zonder te controleren
Je kind heeft waarschijnlijk minder behoefte aan sturing. Maar vaak nog wel aan betrokkenheid. Vraag dus niet alleen: “Heb je alles geregeld?” Maar ook: “Hoe gaat het eigenlijk met je?”

Praat open over praktische dingen 
Volwassen worden bestaat niet alleen uit grote levensvragen. Ook praktische zaken als belastingbrieven, boodschappen doen, studiekeuzes en omgaan met stress. 

Bespreek die dingen zonder oordeel. Veel jongeren vinden het prettig als iemand meedenkt, ook als ze het uiteindelijk zelf beslissen.

Accepteer dat jullie niet overal hetzelfde over denken
Jongvolwassenen ontwikkelen een eigen mening. Over werk, relaties, politiek, geld of toekomstplannen. Dat kan soms schuren.
Probeer nieuwsgierig te blijven, ook als je het niet met elkaar eens bent.

Blijf een veilige basis
Zelfstandig worden lukt makkelijker als je weet: ik mag terugvallen op iemand. Dat betekent niet dat je alles oplost. Wel dat je kind voelt dat het welkom blijft met twijfels, fouten of moeilijke gesprekken.

Tot slot: een andere blik op opvoeden

Misschien voelt loslaten soms alsof je steeds minder nodig bent. Maar vaak is het precies andersom. Je kind heeft nog steeds een ouder nodig. Alleen niet meer op dezelfde manier als vroeger. Niet iemand die alles regelt. Wel iemand die blijft luisteren. Meedenkt. Vertrouwen geeft. En af en toe zegt: “Komt goed. Je hoeft het niet meteen perfect te kunnen.”